از پنجره ماهی نو دیدم لب بام آمد

ماه رمضان بودو عطرش به مشام آمد

مهمانی معبود و یک سفرهٔ جانانه

بر روی لبِ روحم لبخند و سلام آمد

محرم که می آمد همه ی اهالی خانه ارادت خود را به اباعبدالله نشان می دادند ، پسر طَبل و زنجیر عزاداری اش را از زیرزمین بیرون می آورد ، پدر شال عزا دور گردن می اندازد ، مادر لباس های سیاه را می شوید و اتو می زند و روسری مشکی گلدارش را آماده می کند ، اما دخترک امسال جور دیگری بود دلش می خواست با رقیه خانم هم دل باشد ، گوشواره های کوچکش را در آورد و در صندوق چه روی تاقچه گذاشت ، روز سوم محرم وقتی که مادر درب صندوقچه را باز کرد با دیدن گوشواره ها اشک چشمم جاری شد و دخترش رقیه را در آغوش گرفت .

عَنِ اَلْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: هَبَطَ جَبْرَئِيلُ عَلَى آدَمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ يَا آدَمُ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أُخَيِّرَكَ وَاحِدَةً مِنْ ثَلاَثٍ فَاخْتَرْهَا وَ دَعِ اِثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ يَا جَبْرَئِيلُ وَ مَا اَلثَّلاَثُ فَقَالَ اَلْعَقْلُ وَ اَلْحَيَاءُ وَ اَلدِّينُ فَقَالَ آدَمُ إِنِّي قَدِ اِخْتَرْتُ اَلْعَقْلَ فَقَالَ جَبْرَئِيلُ لِلْحَيَاءِ وَ اَلدِّينِ اِنْصَرِفَا وَ دَعَاهُ - فَقَالاَ يَا جَبْرَئِيلُ إِنَّا أُمِرْنَا أَنْ نَكُونَ مَعَ اَلْعَقْلِ حَيْثُ كَانَ قَالَ فَشَأْنَكُمَا وَ عَرَجَ .

على عليه السّلام فرمود:جبرئيل بر آدم عليه السّلام فرودآمد و گفت:

اى آدم من مأمورم تو را ميان سه چيز مُخَيَّر سازم تا يكى از آنها را برگزينى و دو تاى ديگر را كنار گذارى،

آدم گفت:اى جبرئيل آن سه چيز كدامند؟

گفت:عقل و حياء و دين،

آدم گفت:عقل را برگزيدم،

جبرئيل به حيا و دين گفت:برگرديد و او را تنها گذاريد،

گفتند:اى جبرئيل،ما دستور داريم كه هرجا عقل است همراهش باشيم

گفت: اختيار با شماست و به طرف آسمان بالا رفت.

اصول کافی / ترجمه آیت اللهی ; ج ۱ ص ۳