از پنجره ماهی نو دیدم لب بام آمد

ماه رمضان بودو عطرش به مشام آمد

مهمانی معبود و یک سفرهٔ جانانه

بر روی لبِ روحم لبخند و سلام آمد

محرم که می آمد همه ی اهالی خانه ارادت خود را به اباعبدالله نشان می دادند ، پسر طَبل و زنجیر عزاداری اش را از زیرزمین بیرون می آورد ، پدر شال عزا دور گردن می اندازد ، مادر لباس های سیاه را می شوید و اتو می زند و روسری مشکی گلدارش را آماده می کند ، اما دخترک امسال جور دیگری بود دلش می خواست با رقیه خانم هم دل باشد ، گوشواره های کوچکش را در آورد و در صندوق چه روی تاقچه گذاشت ، روز سوم محرم وقتی که مادر درب صندوقچه را باز کرد با دیدن گوشواره ها اشک چشمم جاری شد و دخترش رقیه را در آغوش گرفت .